Montella A Milli Takım İçin Bir Şans mı, Yoksa Medya Abartısı mı?

Türkiye Futbol Federasyonu’nun Stefan Kuntz ile yollarını ayırmasının ardından dümeni devralan Vincenzo Montella, A Milli Takım’da yeni bir dönemin kapılarını araladı. İlk maçlardaki enerjisi, gençlere verdiği şans ve elde edilen kritik galibiyetlerle kısa sürede taraftarın ve medyanın odağı haline gelen İtalyan teknik adam, “Acaba aradığımız kan bulundu mu?” sorusunu akıllara getirdi. Peki, Montella gerçekten A Milli Takım için uzun vadeli bir şans mı, yoksa yaşanan coşku sadece kısa süreli bir medya abartısından mı ibaret? Bu sorunun cevabını, taktiksel analizlerden kadro tercihlerine, alınan sonuçlardan gelecek projeksiyonlarına kadar tüm detaylarıyla mercek altına alıyoruz.

Montella Taktik Defteri: İtalyan Dokunuşu ve Sistem Değişikliği

Vincenzo Montella’nın A Milli Takım’a getirdiği en belirgin yenilik, şüphesiz ki taktiksel anlayışta yatan cesur değişiklikler oldu. İtalyan teknik adam, göreve gelir gelmez, Türk futbolunun geleneksel ezberlerini bozan bir oyun felsefesini takıma aşılamaya çalıştı.

Agresif Pres ve Oyun Kurulumu

Montella, topa sahip olma ve oyunu rakip sahaya yıkma arzusunu net bir şekilde ortaya koydu. Takımın en büyük farkı, topu kaybettiği anda sergilediği agresif pres reaksiyonu oldu. Orta sahada rakibi boğan, topu hızlı bir şekilde geri kazanarak hücuma çıkan bir yapı inşa etmeye çalıştı. Bu, özellikle İtalyan futbolunun savunma disipliniyle harmanlanmış modern bir hücum felsefesinin Milli Takım’a yansımasıydı. Savunmadan oyun kurmada ise zaman zaman aksaklıklar yaşansa da, bu konuda bir gelişim çabası gözlemlendi.

Kanat Beklerinin Rolü ve Hücum Zenginliği

Montella sisteminde kanat beklerinin rolü hayati önem taşıyor. Geleneksel bek anlayışının aksine, hem savunmada sağlam duran hem de hücumda genişliği sağlayan, bindirmelerle rakip savunmayı zorlayan oyuncular tercih edildi. Bu, özellikle Cengiz Ünder, Kerem Aktürkoğlu gibi kanat oyuncularının içe kat ederek pozisyon bulmasını kolaylaştıran bir unsur oldu.

Şans mı, Abartı mı? Tartışmanın İki Cephesi

Montella’nın gelişiyle beraber ikiye bölünen futbol kamuoyu, İtalyan teknik adamın A Milli Takım için bir fırsat mı yoksa kısa süreli bir heyecan mı olduğu konusunda farklı argümanlar öne sürüyor.

“Şans” Diyenlerin Argümanları

Gençlere Güven ve Yeni Yüzler: Montella, özellikle Arda Güler, Kenan Yıldız gibi genç yeteneklere sahne açarak onlara forma şansı verdi ve bu oyuncuların özgüvenini artırdı. Kısa sürede parlayan bu isimler, takımın geleceği adına umut vaat etti.

Kritik Galibiyetler ve Özgüven: Göreve geldiği ilk dönemde alınan Hırvatistan galibiyeti gibi kritik sonuçlar, takımın EURO 2024 yolundaki en önemli virajlardan birini dönmesini sağladı. Bu galibiyetler, hem takımın hem de taraftarın özgüvenini tazeledi.

Yenilenen Enerji: Takımdaki genel motivasyon ve enerji seviyesi Montella ile birlikte hissedilir derecede arttı. Oyuncuların saha içindeki mücadele gücü, taraftarın takıma olan inancını pekiştirdi.

“Abartı” Diyenlerin Endişeleri ve Yüksek Potansiyelin Sorgulanması

Ancak madalyonun diğer yüzünde, Montella’nın performansını “abartılı” bulan ve daha eleştirel bir bakış açısıyla yaklaşanlar da var. Bu eleştiriler, Türkiye’nin mevcut oyuncu havuzunun potansiyeli ve alınan bazı sonuçların yanıltıcı olabileceği argümanına dayanıyor.

• Yetenek Havuzu ve Verimlilik Dengesi: Türkiye, tarihinde belki de hiç olmadığı kadar yetenekli bir oyuncu jenerasyonuna sahip. Arda Güler, Kenan Yıldız gibi parlayan gençlerin yanı sıra, Hakan Çalhanoğlu, Orkun Kökçü, Salih Özcan gibi Avrupa’nın önemli liglerinde düzenli oynayan orta saha oyuncuları, Zeki Çelik, Ozan Kabak gibi tecrübeli isimler… Bu kadar geniş ve kaliteli bir kadroya sahip olan Montella A Milli Takım, neden daha etkili, dominant ve sürekli bir futbol sergileyemiyor? Eleştirenler, bu kadronun sahada ortaya koyduğu oyunun, sahip olunan yetenek seviyesinin altında kaldığını düşünüyor.
• Kötü Örnekler ve Akılda Kalan Maçlar: İlk galibiyetlerin getirdiği rehavet veya coşku, bazı kötü performanslarla gölgelenmiş durumda. Özellikle İspanya gibi üst düzey rakiplere karşı sergilenen zayıf performanslar, eleştirel gözlerin en önemli argümanlarından. İspanya maçında orta saha kurgusundaki dağınıklık, hızlı pas trafiğine cevap verememe ve rakibin kolayca pozisyon bulması, takımın henüz büyük sınavlara hazır olmadığını düşündürüyor. Bu tür maçlar, mağlubiyetlerin akıllardan silinmesini zorlaştırıyor.
• Bulgaristan/Galler Gibi Skor Aldatmacaları: Farklı kazanılan bazı maçların (örneğin Bulgaristan gibi), rakibin düşük direnci veya bireysel yeteneklerle mi geldiği yoksa gerçekten sistem sayesinde mi elde edildiği sorgulanıyor. Eleştirenler, Montella’nın sisteminin henüz “B Planı”nı veya zorlu anlarda “direnç” göstermeyi başaramadığına inanıyor. Özellikle rakiplerin direncinin yüksek olduğu anlarda takımın çözümsüz kalması bu tezi güçlendiriyor.